Nieuws

't Was echt heeeeeeeeeeeeeeeel leuk!!

Aanhanger gereed, bus ervoor, inpakken. Auto van Rein ingepakt, afscheid genomen en ……..gaan met die banaan.
Al heel lang zagen we er naar uit. In het begin van het jaar besloten de jongens om van hun welverdiende loon op kamp te gaan. Je kan het zien als schoolkamp, maar ook als team-uitje van het bedrijf waar ze werken, “de Houwer.”
Hun loon verdienden ze met het werken bij Dasco, bij Atletiek Vereniging Nijkerk. Maar ook bij particulieren deden de jongens veel en goed werk. Veel gewerkt in tuinen. Zwaar werk vaak. Ze hebben o.a. veel geschilderd, meubelen en onderdelen van een zeilboot.
Direct zaten we al in een 10 kilometer lange file voor Hoevelaken. Op het laatste moment hadden Rein en Lucas mobiel contact en besloten ze om niet over Deventer, maar over Zwolle te gaan. Het werd een mooie toeristische route waarin ook een overtochtje zat met een veerpont, bij Olst.

In Olst werd een tussenstop gemaakt en nuttigden we een heerlijk ijsje, al had Raymond liever een milk-shake gehad. Daar kon ook Nicky eindelijk een piepie doen. Dat had hij op weten te houden vanaf Ermelo. Geweldige prestatie Nick!!!

De mountain-bikes werden uitgeladen. Tijd om een stuk te fietsen door het mooie Salland.


Onderweg kwamen we een groep andere scholieren tegen die de weg kwijt waren. Ze liepen nog wel met een GPS-toestel. Of wij de weg naar Summercamp wisten. Daar moesten wij ook heen. Wij hebben ze in de goede richting gewezen. Toen we op de afgesproken plek aan kwamen, troffen we Lucas en Tunahan. Zij waren doorgereden met de bus en de Astra.
Een lekkere dorstlesser namen we voordat we de fietsen weer op de aanhanger plaatsten, want………( dat was schrikken ) het laatste stuk naar Summercamp gingen we lopen. Een paar ondernamen nog een poging bij Rein om met de auto te mogen, helaas pindakaas dus.

Een prachtige wandeling over het platte land.


In een onwaarschijnlijk heldere sloot ontdekte Harry een grote snoek. De vis “stond” te loeren op een lekker vissie dat voorbij zou komen zwemmen. Even later begon het te hozen. We schuilden onder een boom. Raymond wilde door, maar doornat kwam hij toch maar schuilen. Het werd wat droger dus we liepen door. Vlakbij de kampplek kregen we nog een bui waar we voor hebben geschuild.

Toch nog redelijk droog kwamen we aan.
Rein meldde zich bij de receptie present en kwam met de sleutel terug. We konden in ons huisje, nummer 9. Nick en Raymond kozen voor een plek in de kleine slaapkamer. De andere 5 kropen bij elkaar in de grote kamer. Een mooi huisje. 3 slaapkamers, een keukentje en een grote verblijfsruimte. Het was niet het enige huisje hoor…..Er waren maar liefst 700 jongeren in Summercamp.

Na de verkenning van het huis en omgeving zijn we even bij het Jakobsgat gaan kijken. Een aantal hebben er even gezwommen.



Daarna natuurlijk…..even voetballen op het mooie ruime veld. Tegen andere scholen. Direct wisten ook deze jongens dat we Arian de Schoffelaar in de verdediging hebben staan.
’s Avonds gingen we naar een heus restaurant om daar te dineren. Groentesoep, rösti of aardappelpuree, zweedse balletjes, bloemkool of rode kool, vruchtenyogurt en fruit. HEERLIJK. Je kon drinken pakken zoveel je wilde.

Inmiddels was het weer gaan plenzen. De leiding besloot dat de GPS-tocht afgelast werd. Dat vond iedereen heeeeeeeel erg jammer….ahum.
We stapten naar de bioscoop; “Ratatouille” draaide vanavond. Die wilde iedereen wel zien. Andere jongeren blijkbaar niet. Zij verstoorden de film zodanig dat Rein en Harry naar de jongeren toeliepen en er voor zorgden dat zij de rest van de film aardig mak bleven.

De weg naar de disco wisten onze jongens snel te vinden. Helaas voor Jesse was het niet zijn muziek. Hidde en Jorn hadden op of bij de dansvloer direct beet. Een nominatie zit er in voor het Guiness Book of Records. De gehele periode van het kamp zijn zij trouw gebleven. Jorn deed nog een poging om in het GBR te komen. Tussendoor smaakten de drankjes goed. Ook werd er gepoold en tafelvoetbal gespeeld.
Om 12 uur was de disco helaas afgelopen en gingen we terug naar de stal. Daar dronken we nog wat en Harry zorgde voor de worst en kaas.
We speelden poker en kaart. Sommigen houden dat niet zo lang vol en stappen dan halverwege uit. Raymond had deze dag al de pizzahut gevonden en deze avond een lekkere Margarita opgepeuzeld. Om half twee doken we het bed in. De meesten kleedden zich daarvoor om, anderen hielden zelfs hun schoenen aan. Ik denk een voorzorgsmaatregel voor het geval zij zouden gaan slaapwandelen.

De jongens hebben weinig meegekregen van het kabaal dat de groep naast ons maakten. Het leek wel of ze de boel afbraken. Harry is er de volgende dag op afgestapt en heeft vriendelijk gevraagd aan de leiding of het de komende nacht wat rustiger kon zijn. De leiding was erg verbaasd. Zij hadden niets gehoord.

Deze donderdag stond in het teken van de Challenge Run. Een groot aantal outdoor opdrachten in en om het Jakobsgat. Kanoën, klimmen, klauteren, portofoontocht, fietstrappen, pijl en boogschieten, blaaspijp, krattenstapelen, duiken naar trapeze, touwbrug, bijna teveel om op te noemen.
Jammergenoeg waren er in de ochtend een aantal zware buien. Stoere gasten gaan echter gewoon door onder het motto; nat is nat en natter kunnen we niet worden. Maar leuk was het niet. De jongens die door gingen deden de portofoon tocht. Zij kregen opdrachten vanuit een gesloten schaftkeet van Raymond en Hidde. Het viel niet mee, zeker niet met een bijna lege accu. Arian ruilde hem even om en toen ging het vlot. Het pijl en boogschieten was voor een aantal het favoriete onderdeel. Zij zijn die dag een paar keer langs dit onderdeel gegaan. De begeleider daar kon het aanslepen van nieuwe ballonnen niet bijhouden. Daar is hij na ons ook mee gestopt.

Om twaalf uur gingen we terug naar het huisje. Afdrogen en droge kleren aan. Op naar de lunch. We kregen 14 kaartjes voor de frikandellen. We waren met elf. Harry nam ze met een stalen gezicht in ontvangst. Later lagen er 4 op zijn bord. Enkelen van de groep maakten zich ongerust dat hij ze zelf op zou eten…..of niet Nicky!!
Onder protest van een enkeling gingen we toch weer naar de Challenge Run. Gelukkig was het weer opgeknapt. Iedereen heeft ’s middags meegedaan. Hoe leuk het was zie je wel op de foto’s. Lars kon zich ook uitleven. Hij probeerde alles uit. Ook om ondersteboven hangend aan de touwbrug de overkant te bereiken. Je raadt het al……halverwege in de plons. Maar dat maakt Lars niet uit hoor. Een tel later zag je hem weer op tien meter hoogte naar een trapeze duiken. Prachtig gezicht.

Om kwart voor vier sloot het programma. Maar wie dacht dat de energie wel op zou zijn kwam bedrogen uit. Daarna ging het hele stel nog even voetballen. Bloed fanatiek tegen andere school. Die school had veel meer jongens. Al waren ze jonger. En er deden een paar buitenlandse cracks mee. Een paar Braziliaantjes en een grote Japanner op blote voeten. Arian fietste ondanks een streng verbod toch naar het stadion. De politie heeft geen halve maatregelen genomen en liet een band leeglopen.

Ondertussen was ook Stef gearriveerd. Na wat omzwervingen door Nederland had hij het toch weten te vinden. De barbecue spullen stonden al klaar. Na de wedstrijd ( helaas verloren ) kon iedereen aanvallen. Opper – barbequer Raymond zorgde er voor dat iedereen genoeg kreeg. Bijna vergat hij zelf wat te eten. Dat heeft hij later in de avond natuurlijk weer ingehaald door een overheerlijke pizza te kopen. Een meatizza of zoiets.
Rein en Nicky zorgden ervoor dat de barbecue schoongemaakt werd. Nicky weet precies hoe dat moet want de slager waar hij stage loopt verhuurt precies dezelfde barbeques.
De rest ging revanche op het voetbalveld halen. Ondanks een geblesseerde knie deed ook Stef mee. Hij stond op doel. Ik weet niet of het dankzij hem was, maar ze hadden wel gewonnen na een erg spannende wedstrijd.

Het bezoek aan de bioscoop is deze avond niet doorgegaan. De wedstrijd duurde te lang en de waterratten gingen nog even zwemmen. Even afkoelen voordat de disco zou losbarsten. Arian presteerde het om maar 8 in plaats van 13 muntjes uit de automaat te krijgen na er een biljet van 20 euro ingestopt te hebben. Gelukkig kreeg Lucas de muntjes aangevuld. Jorn kreeg het voor elkaar om voor het eerst in het bestaan van die disco een flesje cola over het biljart te gooien. Hidde was een tijd onvindbaar…..Hij bleek in de bus te zitten, achterin. Arian danste niet echt mee. Totdat er TURBO-muziek werd gedraaid. Toen ging hij helemaal los. Haren in de gel, keurig gekamd.

Harry, Lucas en Rein speelden nog een interland Nederland – Duitsland met tafelvoetbal. Tegen drie juffen uit Duitsland. Harry had wat moeite de stand bij te houden. Na een doelpunt van ons telde hij er eentje keurig bij. Bij het volgende doelpunt haalde hij er weer eentje af. Dat werd dus een langdurend partijtje. Uiteindelijk in het voordeel van Nederland beslist gelukkig.

De jongens hadden tegen het eind de gehele dansvloer voor zichzelf. Hakkuh en zaguh!!!!
Stef was naar huis gegaan. Hij stelde nog een mooie Heino-pet beschikbaar voor de “kamper van de week”. Na de pinda’s, chips, chocolaatjes en de drankjes gingen we naar bed. De buren waren muisstil. Hoe zou dat nou komen????!!!!!

Na het wakker worden natuurlijk inpakken, schoonmaken. Daarna even lekker ontbijten met zijn allen. We waren aan de late kant, dus we werden om half tien vriendelijk verzocht het restaurant te verlaten.
Rein maakte de winnaar van DE PET bekend. Het werd Nicky. Vooral voor zijn hulp bij het barbecue-gebeuren. Maar…die pet past ons allemaal!!!
We vertrokken naar Slagharen. De weg was eenvoudig te vinden, want we hadden een Tom-Tom…… Dat viel tegen. We zaten op een gegeven ogenblik bijna in Duitsland. Toch kwamen we in Slagharen. Een wegenkaart doet het altijd.

De achtbaan was favoriet. De jongens kregen geld om wat te eten en drinken te kopen.
Hidde was weer onvindbaar, toch was hij opeens weer op de afgesproken plek.
We moesten snel gaan rijden want we waren laat. Om kwart over drie kwamen we bij school aan.

Bedankt; Lucas, Harry, Tunahan en Rein voor de leuke begeleiding.
En jongens; bedankt voor de goede sfeer en gezelligheid.